در سیزدهم اردیبهشت ماه سال هزار و سیصد و پنج خورشیدی با به نفت رسیدن چاه شماره ی یک در دشت طوف سفید ، دومین شهر نفتی ایران متولد شد و نامش را هفتکل گذاشتند.
دشت طوف سفید صدها سال محل قشلاق بختیاریها بود و در زمان حکومت محمد تقی خان بختیاری بر خــوزستان ، کهگلویه و چهارمحال بختیاری طایفه ی لرکی از ایل قشقایی از فارس به طرف خوزستان کوچانده شد و محمد تقی خان که در قلعه تل ساکن بود و حکومت می کرد به واسطه ی دوستی با گرگعلی خان ــ بزرگ لرکی هاــ به آنها اجازه داد در دشت طوف سفید ساکن شده و به کار دامپروری بپردازند .
لرکی ها صبور ، شجاع ، پر کار و نجیب بودند و خیلی زود با دیگر بختیاریهای ساکن در حوالی طوف سفید پیوند دوستی و برادری بستند اما همواره از دست اشرار (تریده ) در حال آماده باش بودند . در یکی از دستبردها، تریده ها (اشرار) تعدادی از احشام گله داران را به سرقت برده و باعث ترس زنان و کودکان شدند . سواران قشقایی به تعقیب سارقین پرداخته و هفت نفر از آنهارا کشته و برای ایجاد ترس در دیگر اشرار که از غرب طوف سفید می آمدند بر بلندای تپه ای ، هفت سنگ نشانده (کل) به بلندای قد انسان برافراشتند و از آن به بعد آن تپه و نواحی اطراف آنرا هفتا کل نام نهادند و به مرور زمان نام هفتاکل و هفت کل بر طوف سفید چربید و این نام از خاطره ها حذف و نام هفتکل (HAFTKEL) رواج یافت .
